7000 mensen in de ene kantoortoren, 3000 in die ernaast…. Gebouwen waar duizenden mensen urenlang werk achter een scherm, oeverloos vergaderen, in slimme klimaatgeregelde ruimtes door de ramen naar buiten kijken. Productief moeten zijn, efficiënt moeten zijn, gemotiveerd moeten zijn.
Op 3 minuten lopen van die kille gebouwen ligt een tuin. Een tuin vol groenten en bloemen, met minivijvertjes en katten die op ratten jagen. Een plek waar de elementen hun gang gaan, waar het als het veel te droog is met water wordt gesleept, waar mensen komen plukken, wieden, ontdekken, proeven, zaaien en leren.
Het contrast is groot, de verbinding klein. De één is blij met slakken, want leven in de grond, de ander met dat de vergadering eindelijk afgelopen is. De één juicht voor regen, de ander merkt het niet eens op. De één voelt de alles verstikkende hitte waar tegen met man en macht gewerkt wordt om het voedsel te laten overleven, de ander heeft urenlang geen idee, de temperatuur binnen is afgestemd op efficiënt werken en je hoofd altijd koel houden.
Gisteren tijdens een geweldige stadswandeling met oa een stop bij De Tuin van Croese werd het me weer duidelijk hoe belangrijk groen, buiten en (stads)natuur is.
Wind, regen, slakken, vlinders, bloemen, boerenkool. Wat gebeurt er als je die tijdens je werk elke dag bewust zou opzoeken, even zou aanraken tussen de vergaderingen en spreadsheet door. Om je hoofd leeg te maken volgestopt met cijfers en afspraken, om je emoties de vrije loop te laten na de berisping van je baas, om je lijf, je vingers, je voeten, je hartslag weer even te voelen na urenlang te hebben stilgezeten. Geen slimme klimaatregeling, maar gewoon voelen dat het warm of koud of nat of droog is.
Ik heb het gisteren weer ervaren, de sleutel tot een gezondere, productievere en gelukkigere werkplek is echt zo simpel: ga vaker naar buiten. Ervaar vaker het leven om je heen, ook tijdens kantooruren, het zal je goed doen!



